ergernis

juli 30, 2008

Om het eens niet te hebben over het eeuwige gemekker over het weer (ach man, ga toch verhuizen)… wat mij wel eens stoort is de joviale manier waarop men tegenwoordig interviews op Radio 1 beëindigt. Zoals bijvoorbeeld een geïnterviewde naroepen: “Hey, bedankt, en laat ons weten hoe het afloopt, he?” Alsof het de radiopresentator een mor kan schelen wat er nadien nog gebeurt. Als de microfoon dan al niet is dichtgedraaid, komt er soms nog het overenthousiaste “OK, zal ik doen!” terug.

*barf*

wortels zijn groenten

juli 29, 2008

In het fruit, daar liggen ze.

het mysterieuze ei

juli 28, 2008

Het begon allemaal op zaterdag 26 juli om 2:34pm.

Het eindigde op maandag 28 juli 2008 om 9:24am

anna is zwanger

juli 28, 2008

Hier zingt ze de aria “Měsíčku na nebi hlubokém” (Lied voor de maan), uit Antonín Dvořák’s opera Rusalka. Onernstig indien nodig.

O moon, high in the heavens
Your light sees far,
You travel around the wide world
Gazing into human dwellings
O, moon, stand still a while
Tell me, where is my love?
Tell him, silvery moon
That I embrace him tightly,
That he should for at least a while
Remember his dreams!
Shine on him, wherever he is
Tell him I am here waiting!
If he is dreaming of me,
Awaken his memories
O, moon, don’t disappear!

re-view

juli 26, 2008

Er is de laatste tijd heel wat marketing fuzz rond het in roulatie brengen van M. Night Shyamalan’s laatste exploot The Happening op vrijdag 13 juni ll. 2BE maakte wellicht van de gelegenheid gebruik om (nog maar eens) een eerder product van deze intuïtieve filmmaker uit te zenden, namelijk The Village. De vreselijk negatieve en bijwijlen erg vijandige recensies bij het verschijnen van The Village in 2004 (zowel in kranten en tijdschriften als in reacties van vriendjes) zijn jarenlang voor mij een reden geweest om de film straal te negeren.

OK, The Village zal nooit deel uitmaken van mijn lijstje van desert island films, maar toch vind ik de kritiek van destijds grotendeels ongegrond. Men was vooral ontgoocheld over de wat flauwe “twist in the ending”, een handelsmerk van Shyamalan. En ja, ik had het ook door na een halfuurtje kijken… Maar lieve mensen, daar gaat het helemaal niet om. Dit is niet zomaar een thriller-met-onverwachte-wending over mysterieuze wezens die een kleine gemeenschap van wereldvreemde vogels bedreigen, realiseer ik me nu. Hoewel de sfeer van de film dreigend is vanaf het eerste shot, staan de kleurrijke cinematografie en de krachtige film score van James Newton Howard slechts ten dienste van een prachtig verhaal over vertrouwen en liefde. Jaja, The Village is een love story en ik vond het nog lekker ook.

hai

juli 20, 2008

Geschiedenis is ons verleden, maar ook onze toekomst. Het verleden en de toekomst zijn gewoon dezelfde plaats op verschillende tijdstippen. We own digitality baby.