re-view

Er is de laatste tijd heel wat marketing fuzz rond het in roulatie brengen van M. Night Shyamalan’s laatste exploot The Happening op vrijdag 13 juni ll. 2BE maakte wellicht van de gelegenheid gebruik om (nog maar eens) een eerder product van deze intuïtieve filmmaker uit te zenden, namelijk The Village. De vreselijk negatieve en bijwijlen erg vijandige recensies bij het verschijnen van The Village in 2004 (zowel in kranten en tijdschriften als in reacties van vriendjes) zijn jarenlang voor mij een reden geweest om de film straal te negeren.

OK, The Village zal nooit deel uitmaken van mijn lijstje van desert island films, maar toch vind ik de kritiek van destijds grotendeels ongegrond. Men was vooral ontgoocheld over de wat flauwe “twist in the ending”, een handelsmerk van Shyamalan. En ja, ik had het ook door na een halfuurtje kijken… Maar lieve mensen, daar gaat het helemaal niet om. Dit is niet zomaar een thriller-met-onverwachte-wending over mysterieuze wezens die een kleine gemeenschap van wereldvreemde vogels bedreigen, realiseer ik me nu. Hoewel de sfeer van de film dreigend is vanaf het eerste shot, staan de kleurrijke cinematografie en de krachtige film score van James Newton Howard slechts ten dienste van een prachtig verhaal over vertrouwen en liefde. Jaja, The Village is een love story en ik vond het nog lekker ook.