and now the end is near

Na een woest gevecht met een 3,5m hoge kerstboom (I won!), begin ik me te realiseren dat het einde van mijn sabbatical nu toch wel begint te naderen. Enigszins tevreden over het resultaat: twee boeken, vier artikels, een symposium, twee lezingen, een goedgekeurd sessievoorstel voor Leeds 2009, een opzet voor een ambitieus nieuw boek en massa’s en massa’s ideeën. Eigenlijk heb ik in retrospect berehard gewerkt, enkel het wc-boek ligt nog steeds onderaan in de schuif te bestoffen. Helaas is het werk in huis door de nekproblemen  – tegen de hooggespannen verwachtingen in – nogal mager uitgevallen.

Soms maakten kleine en grote voorvalletjes mijn dag.  Zoals de natte avonturen met Undine, Ulla en Steffie, thuis gewoon onder het zomerzonnetje luieren met een boek in de ligstoel, wandtapijten bekijken in Gent, een bezoek aan de Selexyz in Maastricht, te gekke concerten meemaken (ah, muziek!),  in een Brussels of Leuvens café met een koffietje rustig de krant lezen,  … Of die dag met monsterfiles, toen er een vrachtwagen de hele E19 blokkeerde en in Wemmel een andere tientonner het verkeer op de Brusselse ring stremde, en ik – op weg naar Brugge – in élke ochtendfile terecht kwam die ook maar zou kunnen ontstaan. Ik keek verbijsterd om me heen en vroeg me af wáár we in godes naam mee bezig zijn hier, terwijl ik (nog niet zo lang geleden) mij zelf gigantisch zat op te naaien in het verkeer.

Genoten heb ik ervan. Ik heb geweldig leuke mensen ontmoet en (spijtig genoeg) geweldig leuke mensen niet ontmoet, maar ik maak me wijs dat dat voor het grootste stuk aan hen ligt.

Ik zucht hoe langer hoe meewariger wanneer mensen zich over van alles en nog wat druk beginnen maken, vooral over hun werk eigenlijk. It’s only a fucking job, puh-lease!

Het enige waar ik nog niet uit ben, is wat de toekomst professioneel moet brengen. We zien wel… Er is nog onzekerheid en als er nog sprake is van stretch, is het keuzestretch. De batterijen zijn alleszins opnieuw opgeladen en de goesting is er terug. Dus ik kan het allemaal met zachte aandrang en kinderlijke vreugde aanraden aan iedereen. Zoals de wijze Lama ooit zei: “Het leven is te kort om dingen te doen die je niet wilt doen.” “Regel het.” “Get it done!”. “This is your wake up call!”.